CEO Corner
Essays, case studies, newsletter
Leadershipهر څوک ښه مشر کيدای شي، مشري اساساً له خلکو سره کار کول دي، او دغه مزل لومړی له ځانه پيلیږي، چې شخص دې پخپله وکولای شي، ځان بهتره اداره او مشري کړي. د دې د خپل ژوند نظم او لاسته راوړنو پر ليدو نور هم ورپسې راځي. ورسره مشري موروثي نه ده، نه داسې څه دي چې يوازې ځانګړو خلکو ته رسيږي
Leadershipد وخت ارزونه د ژوند د لاسته راوړنو په رڼا کې کيږي، موږ په اصل کې وخت نه شميرو بلکه د هغه وخت بهتره کارول تلو، که چيرې تاسې يو چا ته ځنډ ياست، بل څوک چيرې خوښي لمانځي، بل څوک سفر لري، يو بل بيا پر دنده دی، ښايي دا ټول يو ساعت له دغه حالته تير شي، خو هر يو به دغه ساعت لنډ او اوږد ا
Leadershipمشران عموماً له ځان څخه يوه مفکوروي او پورته والي نظري دايره راتاووي، هلته د دوی ملاتړي دغه مشر تر هر څه لوړ ښيي، دغه بحث له منځه باسي چې مشر يې هم انسان دی، او هر انسان اشتباهات کوي، نيمګړتياوې لري، خو دوی وايي چې که چيرې موږ دا ومنو چې مشر مو نيمګړتياوې لري نو زموږ هدف او لار ن
خو کله چې دغه هلکان ښوونځيو ته ولاړ شي نو بيا د خپلو ټولګيوالو يا هم سويه انجونو په پرتله ضعيفه وي، او دا توپير تر ټولو ډير د متن په لوستنه کې ليدل کيږي، نږدې د ټولو هېوادونو معلومات چې د انجونو د زده کړې په اړه راټول شوي دي ښيي، لس کلنې انجونې د همدې عمر هلکانو په پرتله د متن په
په ژوند کې دوه ډوله خلک وي، يو هغوی چې د شکوڼ خاصيت لري او ژوند ته يوازې له خپل ليدلوري ګوري، هر څه پر خپل قالب برابروي، او په خپله ساحه کې تخصص لري. دوهم يې هغوی دي چې د ګيدړې خواص لري او د ژوند چارې پر څرګندو دوو برخو نه ويشي، بلکې د خپلو پراخو تجربو او بیلابيلو کسبونو په رڼا ک
مشران عموماً له ځان څخه يوه مفکوروي او پورته والي نظري دايره راتاووي، هلته د دوی ملاتړي دغه مشر تر هر څه لوړ ښيي، دغه بحث له منځه باسي چې مشر يې هم انسان دی، او هر انسان اشتباهات کوي، نيمګړتياوې لري، خو دوی وايي چې که چيرې موږ دا ومنو چې مشر مو نيمګړتياوې لري نو زموږ هدف او لار ن
ټول فکر کړي چې پر اهليت خلکو ته مسؤلیتونه سپاري، خو هر څوک دغه اهليت ته له خپل فکره او نظره ګوري. مشر يا چوکۍ سپارونکي ته اهل هغه څوک دی چې د ده ګټې خوندي کړي، دا ګټې دې ضرور نه وي چې تل مشروع وي، د مشر لپاره تر ټولو اساسي ګټه د ده د مشرۍ او واک دوام دی. د اهليت په دغه تعريف کې پ
اوس کيلې پر ځای پرتې دي، څوک يې نه رااخلي، او تر ټولو مهمه هیڅوک نه پوهيږي چې ولې دا نور د کيلو له راخيستو منع کوي، خو وايي چې موږ ته له پخوانيو دا رواج راپاتې دی چې هر چا د کيلې راخيستو هڅه وکړه، په شريکه به يې منع کوئ او که منع نه شو نو وهئ به يې. اکثره عادتونه او سلوکونه له خل
که غواړو سياله پاتې شو، نو بايد پوه شو چې سيالي په څه کيږي، او څرنګه د سيالۍ دغه وسايل تر لاسه کړم. ضرور نه ده چې د سيالۍ د مهارتونو او پوهې په اړه زه څه فکر کړم، مهمه دا ده چې زما سيالان د هغې په اړه څه فکر کړي، او هغوی له دغو وسايلو د خپلو سياليو لپاره څرنګه ګټه اخلي. وينا کا چ
انسان کبر لري، شيطان استکبار غرق کړ، دغه استکبار زموږ د نفس برخه ده، هغوی چې ژبه يې غوړه وي، هغه د انسان دغه د استکبار حس پړسولو او راسپړلو ډير ښه مهارت لري، اوله او اخيره يې له داسې ټکو ډکه وي چې پر ګمارل کيدونکي شخص ښه لګيږي، او کله چې بيا دغه شخص وګمارل شي، نو ګمارونکي يې ځان
په مفاهمه کې د هر څه ارزښت د هغې د غبرګون او اغيزې په اساس وي، ښکنځل هغه وخت مهمه وي چې مقابل لوری ورته ارزښت ورکړي، د غبرګون سبب شي يا اغيزه ولري. زموږ دود تر ډيره ويناوي شکل لري، موږ د ليک خلک نه يو، نو ځکه دغه خبرې چې پر ژبه ودريږه، ژبه مې کړې ده، نر له ژبې پيژندل کيږي، او داس
ماهره مسؤلين پوهيږي چې عقل کل نه دي، د بهتره پريکړو لپاره د هر ډول خلکو نظرونو او ملاتړ ته اړتيا لري، او د دوی پريکړې او کړنلارې به راتلونکو څو کلونو لپاره د هېواد او ملت راتلونکی ټاکي. د هېوادونو او ملتونو وده ګام په ګام وي، له يوه نظامه بل ته قوانين او کړنلارې پاتيږي، او د ملت
ډير مبارزين کوي چې په هغه کړنلارو چې زموږ پخوانۍ مبارزه او چارې بریالۍ شوې، نو همدا کړنلاره به راتلونکي کې هم د هر څه لپاره کار وکړي، خو نوي حالات نوې کړنلارې او فکر غواړي. دلته هدف له مبارزينو څخه هر هغه څوک دي چې د يوه هدف لاسته راوړلو په هڅه کې دي.
د مصنوعي ځيرکتيا پر مټ د خلکو انځورونو انځورول، غږ برابرول او آن ويډيو جوړول هم مخ پر عام کيدو دي، دلته بحث دا نه دی چې مينې لپاره ټکنالوژي کارول څنګه دي، بحث دا دی چې دا يوه تلپاتې وسيله ده، د رسوايې امکان يې تل شته، او استعمالول يې ځانګړو مهارتونو او پوهې ته اړتيا لري. يوه څيړن
بل اړخ ته بيا دوامداره اړيکه ده، که پخوا به د ليک ځواب مياشتو وخت نيوه، يا به مجنون د ليلی له کوڅې تيريدو ته هم خوشحاله وو، نن د ټکنالوژيو له برکته د سهار له اقرارونو د شپې تر ويدو کيدو د مئينانو هر ګام څارل کيدای شي، او دا دوامداره آنلاين او د ټکنالوژيو وسيلو کارول پر تعلقاتو او
زموږ فکر د لټون او مزل ته رسيدو پر مهال فرق کړي، هغوی چې د بریاليتوب په لټه کې وي، خپل منزل ته له رسيدو سره بيرته هماغه سلوکونو ته ستنيږي چې دا يې ناکامه کړی وو يا د دې د ناکامۍ د حالت سبب شوي وو، که بيوزله وي خپل لګښتونه کم ساتي خو چې يو دوه روپۍ پيدا کړي بيا يې لګښتونه غير ضرور
د مشر د شتون تر ټولو اساسي لامل پريکړې کول دي، او پدې پريکړو کې د دوی له خوا د پريکړو اغيزو او بيو انډول ساتل هم شامل دي. که چيرې مشر فکر کړي چې د دې پریکړې يوازې د نن لپاره دي نو بايد يو ځل بيا په خپل ګريوان کې وګوري. د هيوادونو نن د پرون له پریکړو او د همدې پریکړو د سبا له اغيز
هر کله چې موږ يوې چارې ته لاس اچوو او خطر قبلوو نو عموماً له څلور ډوله ويرو/ ډاره تيريږو، لومړی د حماقت ويره، دوهم د پريښودنې ويره، درېيم د سپکاوي ويره او څلورم د ليونتوب ويره.
نن سبا اکثريت فکر کړي چې مصروفيت ارزښت دی، په کارځای کې تر ډيره پاتې کيدل د زحمت نښه ده، پر دې وياړي چې تر شپې ناوخته په دفتر کې وم، خو همدوی چې تر ناوخته په کارځای کې وي يا هغوی چې له نورو تمه ساتي چې تر ناوخته پاتې شي، دا نه ويني چې کار ولې پر وخت نه خلاصيږي؟ ارزښت د وخت دی خو
د نيوټن د خوځښت قانون دی، چې وايي يو توکی تر هغې په خپل حالت کې دی تر څو چې يوه بهرنۍ قوه يې حالت بدل نه کړي، يعنې که يو څه په ولاړ حالت کې وي تر هغې به ولاړ وي تر څو چې بهرنۍ قوه يې ونه خوځوي، او يو څه چې په خوځښت کې دي، تر هغې به خوځيږي تر څو چې بهرنۍ قوه يې ونه دروي. که په رات
Distinction of Knowledge – د علومو ويش د امپراطوريو په عروج او زوال کې يو تر ټولو اساسي او کليدي بحث د هغه امپراطورئ له پوهې سره جوړښت دی، د تاريخ هره امپراطوري چې راواخلی هغه وخت يې سقوط ته لار پرانيستی چې د علم پر ارزښت يې سترګې پټې کړي دي.
زموږ راتلونکی نامعلومه ده، خو عادتونه، مهارتونه او پوهه موږ ته دا ټاکلی شي چې راتلونکی مو بايد څرنګه وي، د پيغمبر (ص) د مبارکې وينا پر دې مفهوم دا بحث راټولوم چې بهترين عبادت دوامداره عبادت دی، آن که اندکه هم وي، هر هغه څه چې دوامداره کوئ هغه ستاسې راتلونکی ټاکي، اوس نو تاسې پورې
ټکنالوژي انساني فکر، توان، ځواک او پوهه پراخوي، د نن ټکنالوژي له پرون سره توپير لري، انسان که پرون د آس مهارولو، باروت کشفولو، اورګاډي جوړولو، بریښنا او کمپيوټر کشف ته خوښ وو، نن له ځمکې پښې سپکوي، د کهکشان تنابونه ورته لنډ ښکاري، دا هماغه انسان دی چې پر دې عقيده لري چې الله ورته
څه فکر کوئ، چې د خپلې پوهې، مهارت يا ستونزو حل ابتکاري تجربې د کموالي له کبله چې هره ورځ/مياشت کم معاش اخلئ، لس يا شل کاله وروسته به درته دا ناپوهي پر څو پريوځي؟ يوازې يو اقتصادي/ مالي شميره ورکړئ چې که چيرې يو خاص مهارت مو زده کړ، او ورسره مو د هغې له کبله امتيازات ډير شو څومره
